Last Minute Syndrome

5/24/2014 6:04:59 AM

Isa sa mga sakit ng tao ay ang “katamaran.” Daig pa nya ang kanser, heart attack, at stroke kung tutuusin. Kung may pambasang sagisang ang mga karamdamansa ating lipunan, ito yun. Oo nga,ang katamaran. Bow. At isa sa mga kalunos-lunos na resulta ng ating pagiging “katam” ay ang pagkakaroon pa ng isang kumplikasyon na kung tawagin ay “last minute syndrome.”

Daig pa nito ang “last two minutes” (mas okay kung ang magsasabi nito ay yung lumang coliseum barker sa PBA; yung medyo monotonous ang dating) sa basketball. Dito, mas clutch ang mga tao. Mas nagmamadali. Mas maraming napapraning. At mas maraming umiinit ang ulo na humahantong sa kanilang pagkadismaya.

Kaya ang resulta ay magpaparinig sa Facebook at magwiwika ng “Putanginang COMELEC yan! Wala na raw extension! Samantalang dumating naman ako ng last day para magparehisto!”

Naku, buti na lang, wala akong nakikitang nagpost ng ganito sa network ko last time, kasi baka mapahirit din ako ng “Ang haba-haba ng panahon nilaan sa inyo ng Kumisyon ng Eleksyon (pasensya sa translation) , hindi mo ginawa ang isa sa mga mahahalang tungkulin mo bilang mamamayanng Republika ng Pilipinas?”

Aba'y kung hindi ka rin kasi nuknukan ng pagiging tamad at gago, eh no?

Pero hindi ang applicable sa voters registration ang tinatawag na “last minute syndrome.” Maari rin sa ordinaryong bagay na nagagawa natin sa pang-araw-araw na pamumuhay.

Pag ika’y estudyante at hindi ka nag-aaral until dumating ang time ng exam mo, malamang nagka-cram ka. Mabuti sana kung may “stock knowledge” ka talaga. Mahiya ka naman sa mga magulang mo ‘oy. Bulakbol kasi at kalandian ang pinapairal mo madalas eh.

Kapag nahuhuli sa mga “last trip.” Hindi kasalanan ng trapik yan. Mabagal ka rin kasi kumilos eh (o maari ring “hindi mo kasi inaalam kung anong oras ang huling byahe eh).

Kapag last minute ka dumating sa mga appointment mo, maliban na lang kung either confident ka at hindi ka haggard sa itsura mo.

Kapag nagsha-shoping twing panahon na malapit na malapit na ang Pasko, (o ika nga ng mga report ay “last minute shopping”). Tapos magrereklamo ka pa na mataas na ang presyo ng mga regaling binili mo? Tapos napakabigat pa ng trapiko? Uso ang magmanage sa sarili ha?

Last minute magbayad ng tuition. Alam mo na nga na “no permit, no exam” ang polisiya eh. Maliban na lang kung lehitimo talaga ang excuse mo.

Paano nga ba makakaiwas sa ganito? Simple lang: disiplinahin ang sarili. Matuto kasi tumingin sa oras at magprioritize ang dapat i-prioritize.

Sa madaling sabi, wag ang tatamad-tamad. Walang masama magpahingakung off mo. Pero kung may kailangan kang gawin,eh di magsakripisyo ka.

At least, sa huli, hindi ka magsisisi tulad na lamang ng mga bugok na nafeature sa mga report ng parehong mainstream at new media ukol sa pagiging late nila sa pagpaparehistro.

“Na-late lang kami, hindi na kami pinagbigyan!”

“Ang haba ng panahon na nilaan para sa inyo, ‘oy! Wag ka kayang maglupasay dyan! Para kang tanga!”

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

Sisihin Ang Kalsada?

03/‎05/‎2014 ‎12:44:54 PM 

Sisihan ba ang kalsada sa katarantaduhan ng tao?

Alam mo, hindi na bago ang ganito eh. Para naman tayong nagagaguhan nito. Similar lang 'to sa mga gunggong na palamunin na palaging sinisisi ang gobyerno dahil sa di umano'y pagpapapabaya sa kanila sa kabila ng pagiging tamad at palaasa nila.

Masyado na yata tayong nilalamon ng ating pagiging parasite. Oo, ang utak natin ay parang ganun na. Isa nang parasitisimo.

Tama bang sisihin ang highway dahil sa naaksidente ka dala ng pagda-drive mo?

Teka, tama ba? Sisihin mo ang skyway dahil nahulog ka? Sabagay, may mala-bangin na paligid kasi eh. Ika nga, elevated highway.

Pero... ano ulit? TAMA BANG SISIHIN ANG KALSADA?

Eh teka ba. Alam kong pangit ang kalsadang nadadaanan mo.hindi siya international o world-class, lalo na kung disenyo ang usapan. Pero isipin mo na una, nasa third-wold country tayo kaya huwag kang umasa na magkakaroon tayo ng first-class highway in an instant, lalo na't una di ka nagbabayad ng buwis, at pangalawa, kinakamkam lang naman ng mga bwakananginang pulitko't negosyante ang mga proyektong pinagplanuhan ng gobyerno.

Pangalawa, 'wag mo nga kaming tarantaduhin dahil hindi tayo magkakaroon ng first class highway ng basta-basta kung bara-bara ka naman magmaneho. Sing-angas mo si Carabuena? Mukha mo, hanggang internet ka lang yata no.

Baka nga ni hindi ka marunong gumalang sa pedestrian lane.

At ang pagpipiling na magkaganyan tayo ay parang pagkakaroon din ng kolonyal na mentalidad. Isipin mo, sa mga siyudad tulad ng Los Angeles sa Claifronia tayo nakakita ng mala-langit na flyover o overpasss o cloverleap (kung makaluma ka), at tingin mo applicable ang mga ganyang itsura ng imprastraktura sa Pilipinas? Sabagay, kasi kailangang maibsan ang dumaraming populasyon ng Kamaynilaan, pati na rin ang mga sasakyan dito.

Pero tama bang sisihin ang kalsada? Asshole ampucha.

Tanungin nga kita. Una, buhay ba ang kalsada? As in 'living thing' ba ito tulad nating mga tao at ikaw na mala-hayop ang asta at ng mga lumilipad na ipis na kahit sa kabila ng pagiging brusko ay kinatatakutan mo nang matindi?

Pangalawa, sino ang mas may utak? Ang aspalto, semento, bakal na railing, o ikaw na may hawak ng makina, silinyador at manibela? Dahil tila di pinag-isipan ba ang dating ng proyekto? Eh ang mga tanong, ginawa mo ba ang parte mo bilang mamayan ng bansang Pilipinas? As in nagbayad ka ba ng buwis? O nagbabayad ng toll ng maayos? O bumoto ka ba ng karapat-dapat na pinuno?

O ikaw ba ay nakasisigurong alam mo ang pamantayan ng mga kalsada at imprastraktura at sigurado ka rin bang alam mo ang dapat gawain ng isang nagmamanehong nilalang?

Ulit, sino ang mas may utak? May kamalayan? May diskarte? Sila ba na basta tinayo lang sa gitna ng center island ng SLEX?

O ikaw na sobrang butaw ng driving IQ at sing tindi ng temper ng mangilan-ngiang road rager?

Isip-isip din pag may time bago mamintang ha?

Author: slickmaster | (c) 2014 september twenty-eight productions

Ang Walang Kamatayang Dahilan sa Isang Problema na Kung Tawagin ay "Trapiko"

2/18/2014 8:50:19 AM

Sa totoo lang, isa nang cancer na terminal stage ang trapiko sa ating mga lansangan. Bakit ganun? Aba, maraming dahilan. Oo, NAPAKARAMING DAHILAN.

Tamad maglakad ang mga tao. Gusto kasi ng mga 'to ay sa tapat ng gate ng bahay o sa pinakapunto ng opisina sila ibaba. Pag hindi pwedw dun, sige pa rin sila sa gawsin. At kahit sumunod ang drayber sa tama, ay bibirahin pa rin sila ng pasahero na "tanga!"

Okay sana kung marami kang kargada e. E kaso paano kung hindi? As in nag-iinarte lang talaga siya?

E mainit sa Pilipinas! Mainit ang paligid. Ayaw natin mapagpawisan. Ayaw natin mapagod na. At sino nga naman ang hindi mababagot kung haggard ka pagpasok mo, 'di ba?


Ulol. Hindi mo lang maamin na tamad ka. Sinisi pa ang traffic ampucha.

Business e. Dyan kumikita ang mga ganid na nilalang na itatago bilang mga tsuper. Baba dito, sakay doon. Kahit nakaharang sa kalye, sige pa rin. Kayo lang ba ang nagpagawa ng kalsada na yan?

At kapag sinita mo, aba eh ikaw pa anh nagmukhang masama. Either dinedeprive mo sila sa karapatan nilang kumita, o hindi lang sila makaamin sa kanilang kabobohan. Ang sa lagay ba e ikaw pa ang nagiging matapobre sa mata ng maralitang tulad nila? Tangina naman.

Kulang kasi ang ating programa pagdating sa transportasyon. Ang mg tren? Okay sana e, subalit maliban sa PNR at LRT line 2 ay kulang tayo sa mga tren. Dagdag dagok pa siguro yung malaking halaga ng subsidiya ng gobyerno sa mga to. Ouch.

Pero higit sa lahat, at ang ugat ng lahat ng yan ay kakulangan ng tao sa tinatawag na "disiplina." At yan ang pinakaproblema din pag tayo ay may labis-labis na kalayaan. Lahat ay au may karapatan para sumuway sa kung anu-anong bagay na nagko-control sa ating galaw.

Kaya hindi rin kataka-taka na nagkakandalenche-leche tayo bilang isang bansa. Tignan mo yung mga kapitbahay natin. Completely opposite mula sa atin pagdating sa asal sa kalye.

Tama na nga ang paninisi. Wala rin magandang idudulot yan. AT PAGKATAPOS NG LAHAT, MATIGAS PA RIN ANG MGA ULO NILA.

Author: slickmaster | (c) 2013, 2014 september twenty-eight productions