The Aftermath: 2014 NBA Finals

06/17/14 08:30:35 AM

As usual, hindi natatapos ang usapang NBA Finals sa pagtunong ng final buzzer o ni sa pagsabi ng broadcaster ng ESPN kung sino ang Finals MVP (na by the way, ay na-award kay Kawhi Leonard ng San Antonio Spurs), o sa mga post-game press conference.

Hindi mamamatay ang isyu na ito kahit na may World Cup pa ang mundo ng football, ang kasalukuyang kasabay na malaking sporting event sa larangan ng sports.

Bakit ganun? Malamang, marami kasi dyan ay hindi makaget-over sa usapang ito. Ke ang koponan niya ay nagchampion, o siya ay nanlulumo sa pagkatalo ng kanyang manok.

At dahil tapos na ang NBA Finals... (ano ngayon?) malamang, tuloy-tuloy lang ang kantayawan. Pustahan tayo, mauuso ang tuksuhan sa mga posts na may kinalaman sa NBA Finals. Marami-rami dyan ang mag-eemote dahil sa kawawang isang libo na napiusta niya ay olats pala sila LeBron o sinupaman ang kinampihan niya nun.

Marami-rami dyan ang tahasang mangbabash sa mga haters ng koponan niya. (i.e. “O ano kayo mga Spurs haters? Anyare sa Big 3 n'yo?! Mga supot kasi kayo eh!”) Oo, magkakapersonalan talaga, bagamat for a moment ay mga hamak na internet gangster lang naman sila. Oo, pare-pareho sila. Kala mo naman marurunong mag-basketball, eh magagling lang naman mangantyaw.

Hindi matatapos ang usapang NBA Finals hangga't hindi sila nagiging instant sports analyst. Matik na yan, parang nung laban ni Pacquiao. Majority sa mga taong nakasaksi ng mga laro, partikular yung mga nakatutok talaga mula pre-game ng Game One hanggang sa total wrap-up coverage na ng Game Five, ay may say sa mga nangyari.

Kung bakit sumablay ang mga play nila Chris Bosh, Dwyane Wade, Mario Chalmers, Ray Allen, at ultimong sila Ray Allen at Rashard Lewis? Kung bakit ganun na lang katindi ang kumpiyansa ni Leonard na bantayan si LeBron sa kabila ng halos-palagiang pagkafoul out niya bawat laro? Kung bakit mas kumakana pa sila Kawhi Leonard, Tony Parker, Manu Ginobili, at ultimong si Patrick Mills kesa kila Tim Duncan at, surprisingly, si Danny Green (na ang tindi tumira mula sa labas nung 2013 NBA Finals pero ngayon ay... ewan; siya pa naman bet ko sanang manalo ng Finals MVP last year kung nanalo ang Spurs)?

Sa dami ng mga tanong (at marami-rami pa't hindi na siya kakasya sa artikulong ito), ay hindi mo na kailangan pang magtanong sa Facebook at Twitter nila Magoo Marjon, TJ Manotoc, Boom Gonzalez, Mico Halili, Quinito Henson, Sev Sarmenta, Chino Trinidad, Aaron Atayde, James Velasquez, Anton Tipan, Dennis Principe, Snow Badua, Jason Webb, Chiqui Reyes, Andy Jao, at sa kung sinu-sino pang mga lehitimong sportscaster.

Magtanong ka na lang sa mga tropa mo, at presto—may mga kanya-kanyang opinyon o kuro-kuro na yan, na mauuwi sa isang debate, ke nasa isang mabuting usapan man kayo o nasa maboteng talakayan. Ayos, 'di ba?

Pero mas mabuti pa ring malaman mula sa mga eksperto ang mga analysis nila—at yan sa pamamamgitan ng pagantabay na lamang sa kanilang mga posts as internet o artikulo sa kanilang mga kolumn.

Pero ang usapang NBA Finals na 'to? Malamang, aabutin pa bago mag-next week bago makamove on ang mga tao.

Ay, oo nga pala. Nanalo pala ako sa pustahan, boy! Asan na bayad mo?! Oy, pati ikaw! At ikaw din pala! Kala n'yo ha?

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

Bad Filipino Taste

3/28/2014 10:41:04 AM

Yan na naman tayo eh. Lumabas na naman ang pagiging balat-sibuyas nating mga Pinoy eh. Parang two years ago, nagngingit tayo sa galit sa isang foreigner na nagsabi ng mga bagay na ayaw niya sa Pilipinas.

Tapos, taong dos-mil-katorse na, may blogger lang na inayawan ang pagkain natin eh nagngitngit naman tayo sa galit.

Oo, nagalit tayo sa aleng ito.

Si Agness Walewinder, ang Polish na awtor ng isang travel  blogger na pinamagatang “eTramping.” At para sa mga angaw-angaw na magagaling na mambabasa, ang blog nila na yun ay naglalayon na makapagtravel sa alinmang bansa at mamuhay sa lugar na yun sa halagang $25 sa loob ng isang araw (or less pa).

Eh ngayon, bakit nga ba ayaw niya sa pagkain ng Pinoy? Dahil raw sa  napakababang numero ng mga kaininan na nanghahain ng tradisyunal na Filipino cusine; isama mo na rin dyan yung mababang kalidad diumano ng mga kasangkapan at pagkain mismo.

Sa totoo lang, kung nagbabasa lang kasi naman ang mga Pinoy mula start to finish, may mga ilang parte ng entry niya na naglarawan naman ng pagkagusto niya sa mga piling pagkain sa Pilipinas.

Yan ang napapala ng mga tao na pamagat lang ang binasa, tapos magrereact na kagad. Yan ang tipikal na Pinoy, na lagi kong naoobserbahan sa isang site na pinagsusulatan ko din (galit ka? Bakit, tinamaan ka ba?).

React nang react pero hindi naman naiintindihan. Kaya kayo nalulunod sa kumunoy ng kaignorantehan eh.

Kunsabagay, napakabihira lang yata ang mga kainan na naghahain ng mga pinakahinahain ng mga Pinoy. Kung lechon gusto mo, wag kang umasang makakakita ka sa kung saan-saan lang, dahiul madalas nyan ay nasa La Loma, Cebu, Batangas, o kung nasaan pa man yan.

Pero may adobo naman ‘di ba? At madali lang siyang ihain? Kunsabagay, kaya nga may nagpanukala na gawin siyang “national food,” di ba?

Pero paano nga naman ang iba pang pagkaing Pinoy? Ano ‘to, sa mga tulad na lamang ng Barrio Fiesta, Adobo Connection, Sinigang Express, at ultimong Mang Inasal lang tayo aasa?

Ito pa ang problema, kung hindi trip nila Agnes at Cez ang pagkain sa Pilipinas, e mas gusto naman nila ang tila Stunning Scenery ng Banaue.

Ngayon, ano ang ibig sabihin nito? Masyado tayong picky sa mga negatibong bagay? Yan kasi ang napapala na mga taong hindi marunong magmahal sa sariling bansa. Parang inaantay pa yata natin na batikusin pa tayo ng mga taga-ibang lahi. Sa madaling sabi, para tayong mga gago.

Hindi mo ito napansin? May gana kang manumbat at mangistalk sa mga post niya sa site niya and yet hindi mo mismo naappereciate kung gaano niya ipinagmalaki ang bansa natin kahit sa ganito lang?

Eh mga gago pala kayo eh.

Pero ano pa nga ba ang ikinagagalit natin?

Ahh, alam ko na – yung pag-generalize niya sa pagkain natin. Ayaw nya ng Filipino food as a whole. Sabagay, kalian pa nga ba nating magandang practice pagdating sa journalism at ultimo sa mga impormal na pamamaraan tulad ng blogging ang tinatawag na “generalization?”

Pero sa kabilang banda kasi, marami na rin siyang triny e.

Tama siguro yung isang banyaga na gumawa ng response letter para kay Agness (Hindi yung dahil sa nagkataon na may PMS siya ha?) – na maaring di pa sapat ang panahon na nagstay siya sa Pilipinas. Pero kunsabagay, katulad ng agenda ng blog nila, less than $25 a day, so sa malamang ay nasa tight budget lang din sila. Anyway, kanya-kanyang pananw na rin nila yan.

Pero alam mo, wala na dapat pang pagtalunan pa eh. Masyado lang tayong OA mag-react, akala mo naman mga tunay na Pilipino kayo talaga.

Sa madaling sabi, para kayong mga gago.

Hindi na talaga tayo natuto, parang two years ago lang, may lumabas na video na “20 Things I dislike about the Philippines,” eh nagngingitngit na tayo sa galit kahit hindi pa natin napapanood ang mga ito.

At parang last year lang, sinabi lang ni Dan Brown na Gates of Hell ang Manila, ito na naman tayo.

At isa pa, maliban sa Pilipinas ay sinabi niya na hindi rin trip ni Agness ang Sri Lankan food. Pero may narinig ka ba mula sa mga tao dun? Malamang wala, dahil hindi naman natin naiintindihan ang anumang lengwahe nila e.

A piece of unsolicited advice for all of you: ang pagiging nasyonalismo, hindi sinasalita, kundi... isainasagawa. At hindi kailanman nagging parte ng isipirtung yan ang pagiging balat-sibuyas, tagahanap ng butas at ang akto ng pangangalandakan ang kabobohan.

“Pinoy Pride?” Pinoy Pride your face!

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions