NBA Finals Na! Eh Ano Ngayon? (v. 2014)

6/8/2014 11:03:32 AM

It’s that time of the year-slash-season again. NBA Finals na naman! I mean, for the 67th (?) time. At sa pagkakataong ito, rematch ang NBA Finals, dahil ang muling magtutuos sa hardcourt ay ang dalwang koponan na naglaban din sa NBA Finals last year. Tama, ang Miami Heat at ang San Antonio Spurs. Ang isa dyan na nagmula sa Eastern Conference Southeast Division ay nanaig at tinanghal na NBA Champions sa taon na rin na iyun; samantalang ang isa naman na nagmula sa Western Conference at Southwest Division ay naging runner-up sa liga matapos ang pukpukan sa Game 7 ng serye na ito.

NBA Finals na! Eh ano ngayon? Ang mga tanong: sa ikalawang pagkakataon ay manaig kaya ang Miami Heat para masungkit ang ikatlong sunod na kampeonato – at ika-apat sa kanilang franchise history? O makakakganti ang San Antonio Spurs para kunin ang unang titulo sa nakalipas na pitong taon – at para na rin sa kanilang ikalimang kampeonato sa kasaysayan ng kanilang pagpartisipa sa pinakaunang play-for-pay basketball league sa buong mundo?

At kung sakali man isa sa kanila ang manalo, sino kaya ang magpapakitang gilas nang bonggang-bonga?

NBA Finals na! Eh ano ngayon? Pustahan, yan ang usapan ng tao sa ngayon, mula sa mga kwentong tambay hanggang sa social media. Galit-galit muna ang mga tao dahil may papanigan sila sa puntong ito–bagay na ginagawa rin ng mga PBA fans pag game time na (“San ka? Kampihan na!”). Yan yung mga panahon na magiging aman ng news feedmo sa Facebook at Twitter ang mga laro ng NBA, mga naglalabang koponan, at samahan mo na rin ng mahaba-habang asaran at pikunan. Oo, pustahan tayo, madalas mangyayari talaga yan. Speaking of which…

NBA Finals na! Eh ano ngayon? Pustahan. Oo, mauuso muli ang pustahan, na halos walang pinagkaiba kung ikukumpara sa ibang mga sporting events gaya ng UFC, WrestleMania, PBA Finals, UAAP at NCAA finals, at ultimong laban nila Pacquiao at iba pang boksingero. Siyempre, matik na yan. Depende pa yan kung sino ang mananalosa game na ito, o kung anong koponan ang makakasungkit ng kampeonato at kung ilang games lang itatagal ang serye na ito.

Yun nga lang, pustahanklang boys ha? Baka naman mauwi pa yan sa patayan na para kayong mga sinidkato o mafia.

NBA Finals na! Eh ano ngayon? Mauuso ang mga viewing party sa mga piling venue tulad na lamang ng mga sports bistro, o ordinaryong restaurant. Minsan nga, kahit sa tinatambayan mo lang na tindahan eh; o sa main lobby ng inyong opisina (at yung chicks na nasa reception desk n’yo, makikiuso na rin tutal pansamantala lang naman yan eh at magkukunwaring fan ni Tony Parker o LeBron James yan); at ultimo sa mga eskwelahan.

Tama, kung may TV ang canteen n’yo, o kung mas galante pa ang paaralang pinapasukan n’yo—sa classroom, magiging instant viewing session yan. Gawain yan madalas ng mga nasa high school na; yung tipong makikiusap sa mga guro nila (at tipong magasasabi na “Ma’am, next eeting na lang quiz natin. NBA Finals na eh!” at aagree naman dito ang buong klase kaya wala nang magagawa pa si Madam kundi sumunod sa mga engot, este sa mga alipores niya). At bakit ganun? Siyempre, sila ang nagbabayad ng tuition sa school na ‘yan na pinapasweldo naman sa kanilang guro (maliban na lamang kung napakastrikto ng eskwelahan na ‘yan, kung wala talagang TV, at kung principal ang teacher n’yo).

Pero either way kasi, masarap manood ng isang malaking sporting event tulad na lamang ng NBA Finals kapag marami kayo. At hindi ko dini-diss ang channel 2 ukol dito. In fact, kung trip mo lang naman na manood sa bahay n’yo kahit walang cable, eh okay lang yan. Buti nga kahit papaano eh andyan sila, at least, nagprovide na matinong alternatibo kesa sa mga sobrang adbstract na cartoons at maaga-agang dramahan sa morning. Gawin naman nating mas exciting tulad nito.

At dahil NBA Finals na, at pagnanalo na ang panalong koponan, ay pustahan, lahat ay magiging instant sports analyst. Yung tipong naging matalino sila sa kung paano iexecute ang play. Oo, maraming ganyan, regardless kung nakapaglaro sila ng sport na yan o hindi. At may hindi sasang-ayon, d’yan magsisimula ang isang kumukulong debate na minsan ay mauuwi sa personalan na sumbatan, at kung minsan ay magkakasakitan pa na parang sa mga eksena ng mga lasheng mo lang nakikita. Ayos, ‘di ba?

O, tama na. Quit talking. Let’s do the watching na lang instead.

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

Basa-Basa 'Din 'Pag May Time

5/13/2014 6:22:21 AM

Ito ang isa sa mga pinakasakit nating mga Pilipino: ang katamaran magbasa. Hindi lang siyang isang simpleng karamdaman, dahil madalas ito rin ang nagiging ugat ng ating pagiging mangmang o ignorante, at kung minsan pa nga ay ang pagiging arogante.

Hindi na bago ang mga ganitong pangyayari sa ating buhay. Sa simpleng konteksto lang, may mga pagkakataon na nagrerklamo tao sa isa o sa iilang bagay na hindi naman natin lubusang naiintindihan. Okay nga ang sana kung hindi naiintindihan eh. Pero mas masaklap ay yung ni hindi mo binasa.

Sa advent ng social media, sa panahon na maraming mga manunulat sa mga blogs ang ginagamit na venue ang mga tulad ng Facebook, Twitter, Tumblr, Pinterest, at kung anu-ano pang katulad, madalas ay mapapansin mo ito: ke viral man ang artikulo o hindi, may mga magrereact d’yan na mga mangmang – as in hindi nagbabasa. As in sa title lang sila nagrereact; o kung minsan, sa mga meme o litrato na kalakip ng post mo.

Lalo na sa Facebook. Pumunta ka sa mga thread ng pambalitaan gaya ng ABS-CBN News, GMA News, Inquirer.NET, at sa kung saan pa; ganun din sa mga entertainment portal gaya ng LionhearTV, sa mga community blogsite gaya ng Definitely Filipino, at ultimo ang mga satire gaya ng So Whats News. Oo, more evident dito, hindi sa maraming naloloko, kundi sa daming tangang nagkukumento.

Oo, nga pala. Kasi walang satire gene ang kamaramihan. At ayon yan sa isang pagsusuri.

Yung tipong halos patayin na niya ang nagsulat dahil sa hindi nagustuhan ang pamagat, pero huwag ka: ang mga remark nila, aba’y akala mo naiintindihan nila ang lahat.

Sa madaling sabi, wala silang pakialam sa alinman ang nilahad mo. Basta, dahil malayang lipunan tayo, may “say” pa rin kami kahit hindi namin binasa ang alinmang sinabi mo.

Pucha. Parang mga gago lang e no?

Ngunit ano o anu-ano ba ang madalas na excuse ng mga tao kung bakit hindi sila ganun nagbabasa? Una, short lang ang attention span ng tao, at in general ko ito sinasabi. Ayon na yan sa isang artikulong nabasa ko sa isang isyu ng Philippine Online Chronicles.

So, ano ang mga posibleng excuse nila? Either busy sila para sa ibang bagay tulad na lamang ng pagtatrabaho at pagpe-Facebook. Maari rin na nanaka-mobile sila at hindi ma-access ang site (or minsan, mabagal ang pag-load ng page) sa mga telepono nila.

Pero, ang sa lagay ba, kaming mga manunulat at publisher pa ang may-kasalanan? Dahil ba ito sa hindi pagsunod sa aling alintuntunin ng online writing tulad na lamang ng: pagbabanggit ng keywords sa halip na sabihin ang buong kwento, at kung anu-ano pa, ganun?

Leche.

Pero dahil sa napakaikli lang naman ang attention span (generally) ng mga tao, tendency ay hindi talaga nito nababasa ang anumang nilalahad mo. Kumbaga sa pagre-review, nag-scan lang siya ng notes niya, bagay na masasabi (para sa mata nila) na sapat na para magkumento.

Maaring tama rin ito o maari ring hindi, depende kung gaano niya naida-digest o nako-comprehend ang lahat ng nabasa niya.

At dahil napakaikli nga ng attention span ng tao para magbasa, chances are tatamarin sila magbasa ng artikulo mong singhaba ng tatlong chapter ng nobela yung tipong aabot sa mahigit 600 na salita, 2 pahina, at libu-libong characters (kabulang na ang spaces, at punctuation marks). Kaya sa totoo lang din, kung tamad lang din magbasa ng ganung kahabang artikulo ang tao, tulad na lamang ng ga akda ng inyong lingkod, dalawang bagay: either masyado na akong nagpapaka-awtor, o likas na tamad lang talaga sila – at ito rin ang magpapatunay na hindi sila hahanga.

Pero sabagay, hindi naman ako nagsusulat para hangaan ako ng tao. At kung sakaling may fan ako, salamat. Pero yan ang bagay na mas maalala yata sa akin ng tao – ang kahabaan ko magsulat ng artikulo.

Sa madaling sabi, ang pagiging short-attention span ng karamihan, implikasyon ito kung gaano ang lebel ng pag-unawa natin: superficial, o mababaw. Ano ‘to? Masyado na kasi tayong nalulong sa pagmamadaling bagay? Dahil ba ito sa tinawatag na “instant gratification” theory? Gusto natin lahat, madali, porket may Internet na?

Sa kaso natin dito sa Pilipinas, yan ang napapala kapag naka-free data ka sa Facebook. Pero dahil free data lang, siyempre ayaw nila na gumastos para luamabs as ibang site—lalo nas asa isyu natin na ang RP ay isa sa mga bansang may pinakamabagal na Internet speed.

Ang hihilig niyo kasi mag-Facebook e. Ang hihilig niyo mag-Internet samantalang hindi ka pa tapos sa trinatrabaho mo. Tsk.

Subalit ano pa maliban dun? Simple lang: kung hindi ka marunong magbasa, illiterate ka. Yun nga lang, nagbabago ang antas ng edukasyon kaya mananatili na namng itong isang kumplikadong isyu sa mata ng mga tamad.

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

Summer Na! Eh Ano Ngayon?

4/2/2014 10:43:12 PM

Sa wakas, ito na naman ang pinakahinihintay ng maraming tao – ang bakasyon na kung tawagain ay ‘summer break.’

Pero… eh ano naman ngayon? May bago pa ba sa tipikal na kalakaran natin bilang mga mamamyan ng mundo at pagiging Pilipino pagdating ng summer? Maaring meron din total nagbabago naman talaga ang panahon.

Summer na! Eh ano ngayon? Uso ang pumunta sa beach. Pero ‘wag ka, hindi lang ‘to simpleng ekskarsyon trip. Talagang beach party na ring maituturing lalo na pagsapit ng gabi kung saan makakitaka ng mga hunks at chikababes na pinagpapantasyahan mo sa kada silip ng COSMOPOLITAN, Playboy, UNO at FHM.

Summer na! Eh ano ngayon? Uso na namanang mga summer workshop (ala naming magpa-summer workshop ka sa panahon ng tag-ulan o tag-sibol no?), walang masama dito, lalo na kung gusto naman ng mga bata. Kaso sa panahon ngayon na nagtataasan ang mga gastos, madalas na no choice rin ang mga magulang kundi ipalagay na lang sa gamay ng mga computer shop ang lahat – mas cheap kasi yun (ilang oras lang ang pagrenta no?).

Summer na! eh ano ngayon? Maliban sa mahaba-habang traffic kada weekend, good luck dahil mas lalong magiging mabigat pa ang daloy ng trapiko nito. Siyempre, maraming babyahe paluwas ng kamaynilaan at papuntang mga probinsya at partikular sa mga resort at beach.

Kaya kikita rin ang mga resort nito. Peak season, ika nga. Walang masama dito, dahil business naman nila talaga yun. Yun nga lang, maging metikuloso din sa pagpili ng mga tatambayan. Piliin ang mga lokasyon na makapagbibigay sa iyong magandang serbisyo maliban pa sa malinaw ang tubig na pagtatampisawan.

Summer na! eh ano ngayon? Hindi excuse ang ‘wala na akong baon’ dahil let’s face it – hindi ka naman nag-aaral sa panahon na ‘yun eh unless mag-summer classes ka. Bagay na alam ko, at alam nila, na ayaw mo din (maliban na lang kung gusto mo makita ang crush mo, at hindi maiwasan na pumalya ka sa mga subject mo. Aral-aral din kasi pag may time, hindi yung harot lang ang alam. Ang landi mo kasi eh.).

Wala ka ngang baon, pero may magulang ka na maari mong hingan ng pera. Hindi sa sinasabi ko na mabuting gawain yun. Pero mga hijo’t hija naman: Hiya-hiya din pag may time. Matuto kasing mag-ipon kung gusto mo na may pera ka t’wing summer ha?

Summer na! eh ano ngayon? Dahil mainit ang summer, malamang, marami rin ang mag-iinit. Ang masaklap nga lang dito: yung mga nasa puberty stage pa lang (at yung mga taong katatapos lang dun) ang mas nakararanas nito kesa sa mga lehitmong indibidwal na may kakayahan nang bumuong pamilya. Hindi yata nila ma-differentiate kung nasa fertility period sila o sadyang nalilibugan lang, kaya ang reuslta: pagdating ng enrollment, di namakapag-aral dahil… (alam n’yo na ‘yun. Kunwari pa kayo?)

Summer na! Eh ano ngayon? Eh di… tara, swimming na!

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions

Dahil Laban Ni Pacquiao...

4/13/2014 10:15:09 AM

Ayun, so Linggo na naman. At may laban na naman ang tinatawag nating ‘pambansang kamao.’ Baka sa malamang, may magtatanong – “eh ano naman ngayon kung laban ni Pacman?”

Ilang bagay lang ang panigurado dito – sa malamang, maraming mangyayari na namang hindi normal kung ikukumpara sa araw-araw na pamumuhay natin.

At dahil laban ni Pacquiao... ‘national holiday’ na naman ito. Oo, as in holiday muna o ‘break muna’ mula sa iba’t ibang kamunduhan ang mga Pinoy niyan. Karamihan ay nakatutok sa radio, computer, telebisyon o kahit sa mga naglalakihang projector, at doon nag-iingay. Speaking of ingay...

Dahil laban nga ni Pacquiao, maraming instant na viewing party ang magsisiulputan. Kanya-kanyang promo nga lang. Kanya-kanya ring viewing fee. Pero minsan, may exclusivity rin. At paunahan na mapuno yan. Kaya good luck sa paghahanap.

Pero meron din naman yung mga libre, pero good luck pa rin dahil sa malamang ay punuan yan.

Sa malamang, papatok rin ang mga pay-per-view event. Lalo na yung mga taong willing magbayad ng malaki basta mapanood lamang ang laban ni Pacquiao. At lalo na rin yung mga taong naiinip sa tagal ng pag-ere nito sa free at local TV (eh sa dami ba naman kasi ng commercial gap eh).

Dahil laban nga ni Pacquiao... tahimik na naman ang kalye. Sa madaling sabi, walang trapik sa lansangan. Ay, kay sarap bumiyahe, ano? Sana araw-araw ganito eh no (pero hindi ko sinasabi na dapat araw-araw ay may laban ng boxing)? Kasi naman, wala na rin kasing nakakainis pa kesa sa mastuck ka sa trapiko. At tila ang mga pangyayari lang na tulad ng laban ni Pacquiao ang nakakapagpalinis ng kalsada.

At dahil nga laban ni Pacquiao, at tahimik ang kalye, wala rin masyadong nagaganap na krimen. Kasi kahit ultimo ang mga bastardo, haling ang bituka, kumakapit sa patalim na mga gago ay nakikinood ng laban ni Pacquiao. Ika nga ng Philippine National Police, zero crime rate daw palagi pag laban ni Pacquiao.

Ang sa lagay ba eh si Pacquiao ang may kakayahan na patahimikin ang lahat ng mga maiitim ang budhi, including ang mga bwakananginang pagala-galang criminal, yung mga halang ang bituka?  Yung mga patapon ang buhay pero nanlalamang sa kapwa nila sa ngalan ng material na bagay na tila nagsisilbving kapangyarihan sa bawat tao?

Isa lang masasabi ko: EWAN

Dahil laban nga ni Pacquiao, marami naman dyan ang magiging instant sports analyst. Yung tipo na dahil nagsisulputan ang mga lehitimong kritiko sa larangan ng palakasan sa mga palatuntunan ng telebisyon at internet ay makikiride na rin ang karamihan sa mga sambayanan. As in lahat, may say na rin ukol sa mga nangyari, parang ang usapan ng mga kumag na ito.

Kumag 1: Wow, pare, tindi ng panalo ni Pacquiao eh no?

Kumag 2: Oo nga eh. Kahit nakulangan ako sa turn out ng laban (aba, juma-jargon ang isang ‘to ah).

Kumag 3: Okay na rin, at least mapatumba ni Pacman yung kalaban.

K1: Nakita mo ba yung combo na (sabay nagdemonstrate ng quick left-right-right-left-l;eft-left0-right na punch combination)

Kumag 4: O, easy boy. Baka matamaan mo kami nyan. Si Pacquiao at ang laban niya pinag-uusapan natin dito, hindi kung paano sumuntok si FPJ!

Kumag 5: Oy, ba’t nadamay idol ko dyan?!

K2: oh, oh, oh, away na yan!

K3: Tara na! BOX na yan!

Lahat: Tara!

K4: Pero bago ang lahat… shot muna!

K5: Eh teka, san na nga ba yung usapan natin kay Pacquiao?!

Ay, ewan. Mas mahirap lang talaga ‘to pagv nakainom kayo nng mga kasama niyo. Baka literal ay magboboxing din kayo para lang manalo sa mga pinaglalaban niyo ukol sa laban ni Pacquiao.

Pero dahil laban nga ni Pacquiao, asahan mo na rin na magtetrend ito sa social media. Of course, dahil maliban sa sikat na bansa ang Estados Unidos, ay ang mga Pilipino ang bansa na may pinakamaraming users sa larangan ng mga website gaya ng Facebook, Twitter, at iba pa. Kaya trending worldwide ang pangalan niya o ang event na pinaglalaban nila.

Pero dahil laban ni Pacquiao… two things may happen (actually, tatlo talaga, pero bihira lang naman ang draw; maliban pa sa ideya na parang tunog porkchop duo joke ang ‘two things’ na yan).

Pag natalo ba isya ay masisindak na naman ba tayo tulad na lamang ng biglaang pagkatalo ni Undertaker kay Brock Lesnar? Gayun din ng pagkadismaya ng paglipat ni LeBron James nun? O ang pagkabali ng binti ni Anderson Silva?

O baka wala lang na rin tutal twice in 2012 ay naolats din siya. Ang masaklap nga lang nun ay knock out yung pangalawa (at napikon na naman ang sanlahi kay Justin Bieber dahil sa meme nya).

Pero… pag nanalo ba siya, may engrandeng hero’s welcome ba ulit? Instant fame na naman ito? O marami na naming bandwagon riders na magsasabing “Proud to Be Filipino?”

Pero natalo, parang walang ganun e no? How rude.

Hindi ko nga lang alam kung laban ni Pacquiao ba ay nananatiling mataas pa rin ba ang ekspektasyon ng Pinoy ukol sa resulta. Sabagay, sino ba naman din kasi ang ayaw ng ‘knock out,’ di ba?

Pero dahil laban ni Pacquiao, paunahan na rin sa pag-update ang mga tao. Magsisilabasan ang mga instant spoiler. Mamaya niyan, mapapnsin mo na lamang na magsisilabasan sa mga news feed ang resulta.

Ayun lang naman, dami no?

Pero dahil laban nga ni Pacquiao mamaya, narito na ang ating ulat-panahon: ngayoing araw ay asahan na ang mas intense at maingay na reaksyon kasabay sa init ng temperatura sa oras ng katanghalian, lalo na pagdating ng ala-una o alas-dos ng hapon.

Tapos asahan mo na rin na maraming instant spoiler na magbabalita thru Facebook, Twitter, text messaging at ultimong word of mouth (bagay na applicable sa mga tsismoso't tsismosa) ukol sa laban ni Pacquiao.

Habang yung mga nagtatiyaga sa Philippine Cable at Free TV, iinit din ang kanilang ulo sa pagkainis dahil sa nalaman na nila ang resulta samantalang umaabot pa ng 10 minuto ang isang commercial gap kumpara sa coverage ng isang round ng boxing na aabot lamang ng 4 na minuto.

At yan ang magiging lagay ng panahon tulad na lamang ng mga nakalipas na laban ni Pacquiao.

Sa madaling sabi, WALANG PINAGBAGO.

Author: slickmaster | © 2014 september twenty-eight productions